Stolið vefútlit

Fyrirmyndin – Stuldurinn

Myndataka á almenningssalernum

Ég tek undir með Bjarna varðandi þennan dóm. Í stuttu máli, maður tekur það upp á vídjó þegar kona er að pissa á kvennasalerni veitingahúss í Kópavogi, gegn vilja hennar. Þar sem ekki þótti sannað að maðurinn hefði gert þetta af kynferðislegum ástæðum þá var hann sýknaður.

Ég spyr, hvaða fmáli skiptir það hvaða ástæður lágu að baki þessu athæfi mannsins? Mér finnst frekar augljóst að þarna er verið að brjóta gegn konunni. Í það minnsta er um siðferðislegt brot að ræða: Ef ekki er hægt að finna lög sem ná yfir slíkt athæfi, þá finnst mér að það mætti bæta úr því sem fyrst. Með tilliti til þess að allir og mæður þeirra eru komnir með farsíma sem geta tekið upp hreyfimyndir, þá getiði ímyndað ykkur áhrifin sem það getur haft ef að umrædd hegðun er dæmd lögleg af hæstarétti þjóðarinnar.

Er bara tímaspursmál þar til að fólk getur sett upp löglegar “gægju-nektarmynda” síður á netinu, þar sem birtar eru myndir sem teknar eru í búningsklefum, almenninsalernum og annað, gegn vilja fólks?

Verðmætasendingar Íslandspósts

Það muna líklega margir eftir öngþveitinu sem myndaðist í kringum jólin fyrir nokkrum árum, þegar stór hluti jólagjafa höfuðborgarbúa var týndur í óreiðunni hjá Íslandspósti uppá Höfða. Sumir fengu ekki jólagjafirnar sínar fyrr en eftir jól það árið, þrátt fyrir að þær hefðu verið sendar vel fyrir þau tímamörk sem Íslandspóstur hafði birt.

Vissulega geta komið upp klúður alls staðar, en það var ekki bara klúðrið sem að var vandamálið. Málið er að þeir voru algerlega óhæfir til að vinna almennilega úr því. Skemmtilegar línur á borð við “Ég er nú skipulagsverkfræðingur og veit alveg hvað ég er að gera” gerðu lítið annað en að sýna fram á að viðkomandi vildi ekki horfast í augu við að hann (og samstarfsmenn hans) væru búnir að kúka uppá bak.

Eftir þetta þá hef ég haft afskaplega litla trú á Íslandspósti. Ég reyni að senda ekkert með þeim nema einstaka ábyrgðabréf sem ég gæti endursent ef að til þess kæmi. Pakkasendingum reyni ég að koma til skila eftir öðrum leiðum ef það er mögulegt. Ég hef hins vegar bæði sent og fengið senda pakka eftir þetta og hef ekki lent í neinu veseni með það. Vonandi er það merki um bætt og ábyrgðarfyllri vinnubrögð.

Á vef Morgunblaðsins í dag má finna frétt þar sem að greint er frá úrskurði um að Íslandspóstur sé ekki bótaskyldur vegna þjófnaðar starfsmanns þess á verðmætasendingu sem var í vörslu Íslandspósts. Ég skil í sjálfu sér rökin, og skv. fréttinni þá á úrskurðurinn sér stoð í lögum. Hins vegar þá hlýtur þetta að hafa skaðleg áhrif á orðspor Íslandspósts, sem ekki var svo gott fyrir.

Núna er ég hvorki sérlega fróður um innra skipulag og vinnubrögð Íslandspósts né um hvernig umræddur glæpur var framinn. En í ljósi fyrrnefndar jólasögu ætla ég að ganga út frá því að þar ríki algert öngþveiti. Mér þykir það frekar augljóst að þegar um mjög verðmætar sendingar er að ræða þarf fyrirtækið að hafa mun strangari öryggiskröfur heldur en þegar um “venjulegan ábyrgðapóst” er að ræða. Í slíkum tilfellum er heldur ekkert óeðlilegt við það að gera miklar kröfur um bakgrunn starfsmanna (t.d. hreint sakavottorð), sem og að fylgjast náið með störfum þeirra.

Slíkt eftirlit þýðir ekki endilega að það þurfi að setja myndavélar út um allt og gera vinnuumhverfið óþægilegt. Það má t.d. setja upp kerfi sem að tryggir það að fleiri en einn starfsmaður þurfi að koma að málinu. Eitt dæmi um slíkt kerfi væri ef að einhver hefði það hlutverk að vakta geymslustað verðmætasendinga, og að allar færslur á sendingum, til og frá geymslunnar væru skráðar. Að auki þyrfti að skrá upplýsingar í hvert skipti sem pakkinn skiptir um hendur. Þannig væri hægt að rekja hvernig pakkinn fór manna á milli, ef að upp koma vandamál.

Ég ítreka það sem ég sagði áður. Ég veit ekki hvernig þetta er unnið hjá Íslandspósti og ég veit ekki hvernig glæpurinn var framinn. Það má vel vera að Íslandspóstur séu nú þegar með vinnuaðferðir á borð við þær sem ég lýsti að ofan. Þessar vinnuaðferðir eru engin trygging fyrir að ekkert geti farið úrskeiðis, heldur gerir það einungis örlítið erfiðara að fremja slík brot og vonandi mjög auðvelt að finna ribbaldann.

Er einhver sem getur frætt mig um hvernig vinnubrögðin hjá Íslandspósti eru m.t.t. verðmætasendinga?

P.S. Hvernig segir maður “Audit trail” á góðri íslensku?

Útlitsbreytingar

Jæja, maður er rétt búinn að launcha þessari síðu og er strax búinn að skipta um útlit.

Ástæða þess er í raun einföld. Ókosturinn við að vera með tilbúið kerfi í ókeypis hýsingu með þeirri uppsetningu sem hýsingaraðilanum þóknast, er að maður getur ekki haft allt eins og maður vill. Það sem ég vil, en má ekki, er að hakka aðeins sjálfur í HTML kóðanum. Þar sem það er ekki hægt, þá er ég háður því sem að annars vegar þessi WordPress uppsetning býður uppá, ásamt því hvað þemað styður.

Þemað sem ég byrjaði með var með nokkra galla eins og t.d. þögul mótmæli gegn notkun myndalinka eins og ég þarf fyrir SiteMeter. Þar sem að WordPress uppsetningin veitir mér ákaflega takmarkaðar upplýsingar um heimsóknir síðunnar, ákvað ég að skipta um þema til þess að geta notað teljarann minn.

Gríðar hresst

Það er búið að vera frekar rólegt að gera í skólanum þessa önnina, fyrir utan eina tveggja vikna törn sem lauk fyrir c.a. viku síðan. En núna hafa kennarar mínir ákveðið að bæta um betur og því hafa verið sett fyrir skilaverkefni í öllum þeim fögum sem ég er í. Þetta væri í sjálfu sér allt í lagi, ef að það ætti ekki að skila öllum verkefnunum rétt eftir páska. Allir gera kennararnir líka ráð fyrir því að maður hafi ekkert betra að gera um páskana en að liggja yfir þessu.

Þetta þýðir það að næstu dagar verða frekar sveittir, þar sem að ég vill klára sem mest af þessu áður en ég fer til Íslands (7. apríl). Mig langar nefnilega að eyða íslandsferð minni í að hitta fólkið mitt og eiga góðar stundir. Það sem pirrar mig þó mest við þessi verkefni er að stærsta verkefnið af þeim gildir 0%. Það er temmilega snúið verkefni í Prolog í kúrs sem nefnist Data Logic. Kennarinn þar er ekki alveg laus við að vera plebbi, og setur því fyrir massa verkefni sem maður verður að skila til að fá þáttökurétt í lokaprófið, sem gildir 100% af lokaeinkunn.

Úrelding sjónvarpsstöðva

Nafni minn, hann Einar Örn, skrifaði mjög góðan pistil um hvers vegna fólk hleður ólöglega niður sjónvarpsþáttum af netinu.

Það hefur lengi legið fyrir hjá þeim sem fylgt hafa þróuninni undanfarin ár, að sjónvarpsstöðvar í núverandi mynd eru úrelt fyrirbæri. Persónulega myndi ég kjósa áskriftarform sem að byði mér að borga fast gjald fyrir hverja seríu sem ég vildi horfa vera áskrifandi að, plús hugsanlegt fast grunngjald. T.d. 500 kr. grunngjald, 300 kr. fyrir The Shield, 350 kr. fyrir Arrested Development, samtals 1.150 kr. á mánuði. Þetta áskriftarform til viðbótar að geta horft á þessa þætti þegar ég vill, væri nóg til þess að ég myndi gerast áskrifandi að viðkomandi stöð. Athugið þó að þessar tölur eru bara minn uppspuni og mættu vera hærri eða lægri, ég er ekki í neinni stöðu til að meta sanngjarnt verð á slíkri þjónustu.

Það er þó einn eiginleiki íslenskra sjónvarpsstöða sem gæti gert þeim erfitt fyrir að ná til þeirra sem eru hvað duglegastir við að ná ólöglega í sjónvarpsefni á netinu. Suma þætti vill fólk sjá strax, ekki mikið seinna en sólarhring eftir að hann hefur verið frumsýndur. Íslenskar sjónvarpsstöðvar eru oftar en ekki bæði lengi að uppgötva góðar seríur. Að auki eru þær skuldbundnar til þess að texta þættina á íslensku.

Varðandi hið síðarnefnda, þá hefði ég persónulega ekkert á móti því að láta markaðslögmálið ráða. Þ.e.a.s. að þeir sem að vilja hafa íslenskan texta þurfi að bíða lengur og borga meira (það kostar jú að þýða þessa þætti). Hinir gætu þá fengið efnið beint í æð stuttu eftir frumsýningu, og þurfa því ekki að fara óþjálli leiðir ólöglegs niðuhals.

Annar og jafnvel enn betri kostur að mínu mati, væri að hafa valmöguleikan á því að kaupa efnið beint frá framleiðandanum. Þannig gæti maður gerst áskrifandi beint hjá HBO og verið laus við hægfara milligöngumenn. En slíkt er óhugsandi eins og staðan er í dag, þar sem að sjónvarpsstöðvar greiða fúlgur fjár til að hafa einkasýningarétt á tilteknu efni á tilteknu svæði (t.d. Íslandi).

Taka 3(4?)

Jæja, þá hefst þriðja tilraun mín til blogs, fjórða ef með er talið sameiginlegt Danmerkur blog okkar Óskar .

Fyrsta bloggið mitt gekk nú ágætlega, og var nokkuð lengi í loftinu, með mis tíðum uppfærslum. Ég ákvað hins vegar að loka því þar sem að mér fannst það ekki vera þess virði að reka .is lén til að krota niður eina og eina færslu um eitthvað nauða ómerkilegt.

Eftir að hafa fengið nóg af því að forrita, hanna útlit fyrir, og hýsa bloggin mín, er ég nú kominn á þá skoðun að tilbúin kerfi, tilbúin útlit og ókeypis hýsing eru alveg nægilega góð fyrir skrif mín.

En já, hér mun ég sum sé rita um allt sem mér dettur í hug, meðal annars um líf mitt, námið, tækni, tónlist og skoðanir mínar öllu mögulegu.