Vísir er með stuttan pistill um óöryggi þráðlausra neta, einkum þeim sem eru “varin” með WEP lykli. Það sem sló mig við þessa grein var eftirfarandi brot (með minni áherslu):
Brjótist einhver inn á þráðlausa nettengingu getur hann halað niður að vild í gegnum tenginguna. Nái hann í ólöglegt efni, svo sem barnaklám, lítur út fyrir að eigandi tengingarinnar hafi gert það. Hann þarf þá að sýna fram á sakleysi sitt.
Þarf hann að sýna fram á sakleysi sitt? Er það ekki frekar sækjanda að sína fram á sekt hans? Á internetinu er frekar auðvelt að gera eitthvað og láta það líta út eins og einhver annar hafi verið að verki. Ef að fólk þarf að sýna fram á að það hafi ekki gert eitthvað á internetinu má búast við að það verði algengt að fólk verði sakfellt fyrir hluti sem það átti engan þátt í.
Talsmaður Vodafone fyrrar þá ábyrgð:
„Það er á ábyrgð hvers og eins að ekki sé verið að nota tengingar í leyfisleysi,” segir Hrannar Pétursson, forstöðumaður almannatengsla hjá Vodafone. „Við bendum fólki á að fylgjast með því að enginn sé að nota kerfið þeirra.” Spurður hvort viðeigandi sé að nota svo óöruggt kerfi til að læsa þráðlausum tengingum segir Hrannar WEP-læsingu algengasta staðalinn á Íslandi. „Notendur geta síðan sett netið upp á öruggari hátt ef þeir vilja.”
Í fyrsta lagi þá svarar hann ekki spurningunni. Það að WEP sé algengasti staðalinn er ekki svar við því hvort að það sé viðeigandi að nota það. Það er löngu búið að sýna fram á óöryggi WEP, og aðrir staðlar komnir í staðinn.
Í öðru lagi þá er þetta er afskaplega ódýr lausn. Vandamálið er hins vegar að hinn almenni neytandi er ófær um að verja þráðlausa netið sitt. Og það að þetta sé alfarið vandamál neytandans er ekki endilega alveg rétt. Kíkjum aðeins aftur á efri málsgreinina sem ég tók úr þessari frétt. Ef að einhver þrjótur brýst inn á þráðlaust net og nær þar í ólöglegt efni, t.d. barnaklám, þá er því efni hlaðið niður í gegnum net þjónustuveitandans, t.d. Vodafone.
Ef að það er í raun ólöglegt að láta slíkt efni flæða í gegnum netið sitt, þá er Vodafone í vondum málum í hvert einasta sinn sem einhver gerir slíkt með því að brjótast inn á þráðlaust net viðskiptavina þeirra. Af þeirri ástæðu hefði maður haldið að þeir séu sér hag í að aðstoða viðskiptavini sína við að koma upp öruggari netum.
Að lokum langar mig að taka fram tvö atriði. Ég notaði Vodafone í þessum dæmum einungis vegna þess að fréttin vitnar í talsmann þeirra. Ég efast um að hin internetþjónustufyrirtækin (ISP) séu að standa sig mikið betur í þessum málum. Að öðru leyti er það að mínu mati óraunhæf krafa að ætlast til þess að þeir sem reki net hafi nákvæmar upplýsingar um hvaða efni flæðir um þeirra net, t.d. hvað sé á þeim myndum sem hlaðið er niður. Það á við hvort sem um er að ræða internetveitur eins og Vodafone, eða einstakling úti í bæ.
