Archive for júlí, 2007

Nýju Intel Auglýsingarnar
26.07.2007
FedEx göngugarpar
16.07.2007Mér þykir það ómannúðlegt að FedEx sendi pakka með fótgangandi sendlum frá París til Kaupmannahafnar! Ég geri a.m.k. ráð fyrir því að það sé það sem þeir gera, þar sem að pakkinn sem ég á von á fór frá París á fimmtudagskvöldið og hefur ekkert spurst til hans síðan.

Brjálaðir Íkornar
15.07.2007Hér eru þrjár undarlegar íkornafréttir sem ég rakst á í dag:
Russian squirrel pack ‘kills dog’
Squirrel attacks 3 at school
Squirrel Spy Ring? Thats Nuts!

Gúrkutíð?
12.07.2007Af mbl.is: Grunsamlegur farþegi í flugvél. Er þetta frétt? Þarna eru engar upplýsingar annað en að flugvél ætli að millilenda á JFK af því að hún innihaldi “grunsamlegan” farþega. Hvernig væri að bíða með “fréttina” þar til að frekari upplýsingar liggi fyrir, til dæmis hvað það var við þennan farþega sem var svona grunsamlegt að það réttlæti millilendinguna?
Ég vona a.m.k. heitt og innilega að mbl.is ætli ekki að fara að birta “frétt” í hvert skipti sem flugvél í bandaríkjunum inniheldur farþega af erlendum uppruna með sítt dökkt skegg!
Í öðrum fréttum er það helst að fjölmiðlar leggja mikið á sig til að taka þátt í hræðsluáróðri Brandararíkjanna gagnvart hryðjuverkaógninni. Nei bíddu, það er heldur engin frétt.

Enn meira um flugvallaröryggi
10.07.2007James Hetfield stoppaður og yfirheyrður sökum þess að hafa of “talíbanalegt” skegg. Allir vita jú, að skeggjaðir menn eru mun líklegri til að fremja hryðjuverk heldur en skegglausir menn!

Óvitaverkin í Bretlandi
05.07.2007Ég var að lesa frábæra lýsingu á óvitaverknum í Bretlandi. Já, ég sagði óvitaverk, því að þetta voru tæpast hryðjuverk. Varð einhver hræddur? Þeir gátu ekki einu sinni sprengt upp bíl, menn með doktorspróf og alles. Eina fólkið sem kom illa úr þessu voru óvitarnir sem kveiktu í sjálfum sér og reyndu að keyra inn í flugvöll. Eeeeeen hvað um það, greinin er skrifuð frá sjónarhorni eins óvitans. Hér eru nokkrir gullmolar úr greininni:
Long story short, we decided to draw straws. And guess who wins? Yep, yours truly, good old sucker Khalid, the same guy with a pile of charge card receipts for petrol and propane and hardware. The same guy who ended up having to host two thirds of the martyrdom planning parties at HIS house, because his good old college “pals” always have some convenient excuse about “kitchen remodeling” or “MI6 surveillance,” and never lift a finger to help clean up the empty bottles or paper plates or the C5 mess. Well, you know what they say: no good deed goes unpunished. Then the other short straw get pulled by Bilal, and I’m like, oh, great. Now I’ll be banging some celestial virgin with that wanker looking over my shoulder.
…
Get this: Mohammed, whose only job it was to call in a simple fucking detonation code, switched his cell carrier to get the new iPhone and forgot to transfer his goddamn detonation contact list. So I’m like, “how about Bilal? Did he explode? Please tell me exploded.” The dopey expressions around the room told me otherwise. Faaaack. Now there’s NO dead infidels, NO horny virgins, and I’m out one leased Mercedes with a £12,000 balloon payment.
og að lokum:
Final box score: I’m out one Mercedes, one Jeep, £2000 in miscellaneous bomb materials, three layers of skin, and one very low-mileage penis. Infidels killed: nil. So the next time you want to bitch to me about how bad your day is going, don’t expect a lot of sympathy
Ég mæli með því að þið lesið þetta í heild sinni, mér þótti þetta a.m.k. frekar fyndið.

Hryllingsmyndir
04.07.2007Scott Adams, höfundur Dilbert, er með góða spurningu sem snýr að hryllingsmyndaaðdáendum.
Smá brot:
When I watch a movie, I enjoy it more if I can empathize with one of the characters. I imagine myself in his or her situation: solving a crime, falling in love, wearing a leotard while battling injustice, and whatnot. It’s hard to enjoy a movie if I can’t relate to how the characters are feeling, even if they are different from me. That’s normal, right?
So how the f*ck do you explain the popularity of horror movies?
Ég verð að vera sammála. Ég hef aldrei almennilega skilið hryllingsmyndir, sem hafa þann eina tilgang að vera…tja… hryllilegar. Ég hef að sama skapi reglulega velt því fyrir mér hvernig ferlið við að búa til hryllingsmynd fari fram. Ég ímynda mér að það gæti hafa verið á þessum nótunum (þegar vélsagir þóttu frumlegar):
Skemmt eintak #1: Hey, væri það ekki rosalega subbulegt og hræðilegt að hafa gaur sem að tætir fólk í sundur með vélsög?
Skemmt eintak #2: Jú, það væri nú ansi rosalegt. Svo getur maður bara skellt geðsjúkum soundeffectum ofan á þetta til að reyna hrista aðeins upp í liðinu.
Skemmt eintak #1: Já, kúl. Eigum við ekki bara að gera kvikmynd með svona atriði?
Skemmt eintak #2: Jú, gerum það.
Skemmt eintak #1: Hvað ættum við að láta myndina fjalla um? Það er ekkert auðvelt að koma svona atriði inn í grípandi sögu?
Skemmt eintak #2: Hvað er að þér maður, við þurfum ekkert að gera grípandi sögu. Við gerum bara sögu um gaur sem hleypur um með vélsög og tætir fólk, þá getum við haft mörg svona atriði í einni mynd, allt voða hræðilegt. Brilliant.
Nei, það er nákvæmlega ekkert brilliant við svona myndir. Þær eru í versta falli leiðinlegar og í besta falli innihaldslaus taugaveiklun.
Capisce?